پرتحرک‌ترین مفصل بدن، دقیق‌ترین مراقبت را می‌خواهد.

نه. بیشتر دردهای شانه با درمان‌های غیرجراحی مثل اصلاح فعالیت، دارو، فیزیوتراپی و در بعضی موارد تزریق کنترل می‌شوند. جراحی معمولاً وقتی مطرح می‌شود که آسیب ساختاری مشخصی وجود داشته باشد یا درمان‌های غیرجراحی نتیجه ندهند.

جراحی کم‌تهاجمی که از چند برش کوچک و با یک دوربین باریک انجام می‌شود. با این روش بسیاری از آسیب‌های داخل مفصل، از جمله پارگی روتاتور کاف و آسیب لابروم، بررسی و ترمیم می‌شوند.

معمولاً چند هفته استفاده از آتل بازو و بعد فیزیوتراپی مرحله‌به‌مرحله لازم است. برگشت کامل قدرت ممکن است چند ماه طول بکشد و به اندازه‌ی پارگی، کیفیت بافت و انجام منظم تمرین‌ها بستگی دارد.

دررفتگی مکرر معمولاً نشانه‌ی آسیب ساختارهای نگه‌دارنده‌ی مفصل، مثل لابروم، است. بعد از معاینه و تصویربرداری، بسته به سن، نوع فعالیت و میزان آسیب، درمان می‌تواند توانبخشی یا جراحی تثبیت شانه باشد.

التهاب و ضخیم شدن کپسول مفصل که درد و محدودیت پیش‌رونده‌ی حرکت ایجاد می‌کند. بیشتر بیماران با درمان غیرجراحی و فیزیوتراپی بهتر می‌شوند و در موارد مقاوم، روش‌هایی مثل آزادسازی آرتروسکوپیک بررسی می‌شود.

تصاویر و گزارش‌های رادیوگرافی، سونوگرافی یا MRI قبلی، فهرست داروهای مصرفی و هر گزارش جراحی یا فیزیوتراپی قبلی.